บทที่ 53 ใกล้ความจริง (03)

“แต่ว่าพรุ่งนี้ผมไม่ว่าง…ก็ได้ครับแม่” ชายหนุ่มตอบรับอย่างเนือยๆ เมื่อไม่อาจปฏิเสธ โดยไม่รู้เลยว่าดวงตาใสกะพริบถี่ๆ ตั้งแต่ชายหนุ่มกดรับโทรศัพท์ แล้วยันกายขึ้นมาจับจ้อง

“ฉันทำเธอตื่นหรือนิชา” ยามหมุนตัวกลับต้องชะงักแล้วคลี่ยิ้มถามออกไปอย่างฝืนๆ กลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินการสนทนา

             “เปล่าค่ะ”...